تبلیغات 
این نرم افزار، راحتی استفاده از آن و تنوع شکلک ها و تصاویر آن است. این نرم افزار در ویندوزهای ME - XP - 2000 قابل اجرا می باشد.
دانلود نرم افزار با حجم ۱.۵ مگابایت
پاسورد کرک : www.kamyabonline.com
نوشته شده توسط سعید در تاریخ شنبه 20 بهمن 1386 و ساعت 09:02 ق.ظ
بدون یاهو مسنجر چت کنید با ایدی یاهو و msn.
ابتدا وارد این سایت زیر بشین :
http://www.ebuddy.com/index.php
بعد یک صفحه مثل صفحه زیر میاد که کافیه یوزر و پسورد آیدیتون رو توش وارد کنید و موقعیت خودتون رو مثلا آفلاین یا آنلاین رو مشخص کنید و Login رو بزنید بعد دیگه همونی میشه که می خواین بعد میتونین کلی حال کنید .
نوشته شده توسط سعید در تاریخ شنبه 20 بهمن 1386 و ساعت 09:02 ق.ظ
آیا زمان زیادی طول می كشد كه به سایت مورد علاقه خود دست پیدا كنید؟ احتمالاً مشكل از سروری كه آن سایت از آن استفاده می كند می باشد برای اطمینان از از اینكه مشكل از سرور است از تسهیلات PING در ویندوز 98 استفاده كنید. ping یك برنامه كوچك است كه یك سیگنال 32 بیت به سرور وب سایت مذكور می فرستد، ping زمان مورد نیاز برای پاسخ دهی سرور را ثبت می كند برای فعال كردن ping به صورت زیر عمل می كنیم:
روی start>Run كلیك كنید در فیلد خالی تایپ كنید Command و سپس روی ok كلیك كنید در پنجره MS-DOS Prompt تایپ كنید: PING site name برای مثال تایپ كنید
PING www.yahoo.com
در یك لحظه نتیجه ای ظاهر خواهد شد . اگر نتیجه كمتر از 300 میلی ثانیه بود نرمال است در حالیكه اگر نتیجه بیش از 400 میلی ثانیه باشد سرعت كم است.
اگر پیغام Request time ظاهر شد به این معنی است كه سرور آن وب سایت در یك ثانیه نتوانسته پاسخ دهد و در این صورت احتمالاً سرور خیلی كند است یا بر اساسی طراحی شده است كه به تست ping پاسخ ندهد و یا شما فراموش كرده اید كه نام آدرس سرور را در setting دیالوگ باكس TCP/IP تعیین كنید.
منتظر نظرات شما هستم.
نوشته شده توسط سعید در تاریخ یکشنبه 11 آذر 1386 و ساعت 12:12 ب.ظ
آیا زمان زیادی طول می كشد كه به سایت مورد علاقه خود دست پیدا كنید؟ احتمالاً مشكل از سروری كه آن سایت از آن استفاده می كند می باشد برای اطمینان از از اینكه مشكل از سرور است از تسهیلات PING در ویندوز 98 استفاده كنید. ping یك برنامه كوچك است كه یك سیگنال 32 بیت به سرور وب سایت مذكور می فرستد، ping زمان مورد نیاز برای پاسخ دهی سرور را ثبت می كند برای فعال كردن ping به صورت زیر عمل می كنیم:
روی start>Run كلیك كنید در فیلد خالی تایپ كنید Command و سپس روی ok كلیك كنید در پنجره MS-DOS Prompt تایپ كنید: PING site name برای مثال تایپ كنید
PING www.yahoo.com
در یك لحظه نتیجه ای ظاهر خواهد شد . اگر نتیجه كمتر از 300 میلی ثانیه بود نرمال است در حالیكه اگر نتیجه بیش از 400 میلی ثانیه باشد سرعت كم است.
اگر پیغام Request time ظاهر شد به این معنی است كه سرور آن وب سایت در یك ثانیه نتوانسته پاسخ دهد و در این صورت احتمالاً سرور خیلی كند است یا بر اساسی طراحی شده است كه به تست ping پاسخ ندهد و یا شما فراموش كرده اید كه نام آدرس سرور را در setting دیالوگ باكس TCP/IP تعیین كنید.
منتظر نظرات شما هستم .
نوشته شده توسط سعید در تاریخ یکشنبه 11 آذر 1386 و ساعت 12:12 ب.ظ
هیچ قانون سخت و قاطعی برای بوجود آوردن یك وبلاگ وجود ندارد. با رعایت چند نكته وبلاگ نویسان می توانند میزان مقبولیت وبلاگ خود را افزایش دهند.
به موضوع اهمیت دهید.
در یك وبلاگ موضوعات مختلفی می تواند وجود داشته باشد ولی مطالب موجود در هر شاخه باید متناسب با یك موضوع مشخص باشد. بازدید كنندگان وبلاگ شما وقتی وارد شاخه مورد علاقه خود می شوند دوست دارند مطلبی متناسب با موضوع كه مورد پسند آنها قرار گرفته است پیدا كنند پس آنها را ناامید نكنید. بیشتر خوانندگان وبلاگ علاقه ای به دانستن اینكه مثلاً شما برای صبحانه چه خورده اید ندارند! اگر چه ممكن است برای آنها میزان كالری یك صبحانه معمول جالب باشد. یك موضوع برای وبلاگ خود تعیین كنید و به آن بچسبید! در این صورت می توانید مطمئن باشید كه افرادی علاقه مند به موضوع انتخابی وجود دارند كه دوباره به وبلاگ شما سر می زنند. چون شما همان چیزی را فراهم می كنید كه انها می خواهند.
وبلاگ خود را آموزنده نگه دارید
اگر می خواهید این احساس را در بازدیدكنندگان ایجاد كنید كه شما در یك علم یا رشته مسلط هستید باید همیشه در جریان اخبار در این زمینه باشید. اگر یك محصول را معرفی می كنید یا در زمینه ای مطلبی می نویسید آن را با حقایق بسنجید قبل از آن كه آن را در اختیار بازدیدكنندگان خود قرار دهید. چون همیشه اعتبار شما در خطر است. اگر صحبتی دارید و می خواهید آن را بیان كنید آن را خلاصه كنید و سعی كنید محتوای ان همانند یك سرمقاله باشد.
خبر قدیمی دیگر خبر نیست
در حالیكه می توانید روی وبلاگ خود هر روز مطالب جدید قرار دهید بسیار مهم است كه مطالبی كه ارائه می دهید به روز و دقیق باشد و نوشتن یك مقاله در مورد اتفاقی كه شش ماه پیش رویداده است مورد علاقه بسیاری نخواهد بود و باز هم اعتبار وبلاگ خود را به خطر انداخته اید.
به یك رویه وفادار بمانید
یك برنامه تهیه كنید و از آن پیروی كنید. متوجه باشید كه وبلاگ نویسی احتیاج به زمان و كوشش زیاد دارد. از تهیه مطالبی كه از شما انتظار نمی رود خودداری كنید. یك انحراف موقت از موضوع كلی یا صحبت كردن در مورد یك روز تعطیل قابل درك است. اما خوانندگان با توجه به مطالبی كه قبلاً در وبلاگ شما دیده اند بازگشته اند و طبیعی است كه به دنبال مطالب مشابهی می گردند. و همانطور كه می دانید هر روز وبلاگهای جدیدی بوجود می آیند. پس مراقب بازدیدكنندگان خود باشید تا آنها را از دست ندهید.
غنی از كلمات كلیدی
اگر هدف از بوجود آوردن وبلاگ بدست آوردن تعداد زیادی بازدیدكننده است باید تیتر وبلاگ شما شامل كلمات كه با موضوع وبلاگ مرتبط است باشد. برای جذب بیشتر بازدیدكننده یك تیتر درشت از موضوع سایت داشته باشید. هر آیتم باید تیتری داشته باشد كه محاطبان را جذب كند و در عین حال گول زننده هم نباشد. توجه داشته باشید كه تیتر شما نباید بیش از 10 تا 15 حرف داشته باشد.
سادگی و وضوح
وبلاگ خود را طوری طراحی كنید كه فهم آن ساده باشد و مراجعین به سادگی مطلب مورد علاقه خود را پیدا كنند خیلی ساده مطلبی را كه می تواند باعث افزایش میزان بازدیدكنندگان سایت شما شود از چشم آنها پنهان نگه دارید.بخاطر داشته باشد كه وب یك رسانه بین المللی است و بعضی از كلمات و اصطلاحات را نمی توان به سادگی ترجمه كرد. بعضی از مواقع كه كم هم اتفاق نمی افتد برای فهمیدن تیتر یك مقاله باید مدت زیادی تلاش كرد.
تداوم
اگر محتویات وبلاگ شما به طور مداوم به روز شوند موتورهای جستجو هم وبلاگ شما را در دوره های زمانی كوتاهتری كند و كاو می كنند.
تصحیح مطلب
فقط چند لحظه كوتاه لازم دارید تا از اشتباهی كه با دستپاچگی نوشته شده است جلوگیری كنید. غلط های املایی را تصحیح كنید تا در ذهن خوانندگان خود اثر منفی ایجاد نكنید. به محتویات مطلب توجه كنید چون هر چیزی كه شما در اینترنت قرار می دهید در اینترنت یافت می شودپس قبل از قرار دادن هر مطلبی در مورد آن خوب فكر كنید. كپی كردن مطلب از منابع اینترنتی كار قشنگی نیست و اثر مطلوبی در مخاطب ایجاد نمی كند. البته معرفی مقالات مفید مرتبط با موضوع كیفیت كار را بالا می برد. و شما به سادگی با قرار دادن یك لینك می توانید این كار را انجام دهید این عمل علاوه بر اینكه كمكی به بازدیدكنندگان است و اثر مثبتی در آنها می گذارد باعث می شود وبلاگ شما از طرف موتور های جستجو در رتبه بهتری قرار گیرد.
RSS
RSS وبلاگ شما را غنی تر می سازد. بسیار مهم است كه محتویات وبلاگ شما به صورت RSS تغذیه شود تا توزیع و خوانندگی وبلاگ افزایش یابد.
منتظر نظرات شما هستم .
نوشته شده توسط سعید در تاریخ یکشنبه 11 آذر 1386 و ساعت 11:12 ق.ظ
یك دوربین دیجیتال با بیش از 1 مگا پیكسل سنسور می تواند از یك صفحه از یك كتاب یا مجله عكس بگیرد. همینطور می توان با آن به خوبی و سریعتر از اسكنر از روزنامه ها و مقالات عكس گرفت. همینطور در كنفرانس ها می توان از وایت برد عكس گرفت.
در همه این موارد باید دوربین شما رزولوشن بالا داشته باشد. برای عكس گرفتن از یك پرونده باید نور یكنواخت باشد. سایه ای رویه كاغذ نیفتاده باشد و همچنین كاغذ بدون چروكیدگی باشد.
برای فراهم كردن نور كافی از یك چراغ مطالعه استفاده كنید كه با زاویه 45 درجه به كاغذ می تابد تا از انعكاس های مزاحم جلوگیری كنید. نور كافی برای دوربین دیجیتال بسیار اهمیت دارد اسكنر خود یك لامپ دارد كه نور كافی را برایش فراهم می كند. اگر دوربین دیجیتال شما مود close up را دارد از این مود استفاده كنید دوربین را تا حد امكان به موازات پرونده خود نگه دارید تا كیفیت لازم را بدست آورید توجه داشته باشید كه بعضی از دوربین ها در مود close up به خوبی عمل نمی كنند برای انجام تنظیمات لازم در صورت امكان از LCD دوربین استفاده كنید. سعی كنید صفحه كاغذ تمام چشم انداز دوربین را بپوشاند تا از تمام رزولوشن دوربین استفاده كنید.
عكاسان وایت برد ها بهتر است فلاش دوربین را خاموش كرده و از نور اتاق یا روشنایی روز استفاده كنند. این بخاطر براق بودن سطح وایت برد است كه انعكاس نور فلاش مانع شكل گرفتن تصویر واضح می شود. البته نور اتاق و محل قرار گرفتن شما و انعكاس چراغ های موجود هم بسیار مهم است و باید بهترین نقطه از اتاق را از نظر انعكاس نور انتخاب كنید.
منتظر نظرات شما هستم .
نوشته شده توسط سعید در تاریخ یکشنبه 11 آذر 1386 و ساعت 11:12 ق.ظ
در بیشتر موارد مادر برد برای مشكلاتی كه ناشی از قطعات دیگر است مقصر شناخته می شود.معمولاً مشكلات مربوط به مادر برد كمتر پیش می آید ( البته این برای بازار فعلی ایران خیلی صدق نمی كند) بنابراین باید مشكل اصلی را پیدا كرد.
در اینجا لیستی از آزمایشهایی است كه از مادر برد رفع اتهام می كند.
آیا حداقل چیزهای كه برای بوت شدن كامپیوتر لازم است وجود دارند؟ حداقل اجزاء برای بوت شدن عبارتند از: یك مادر برد، پروسسور، مقدار كافی حافظه (RAM)، یك كارت گرافیك و درایو برای بوت شدن اگر یكی از این اجزا موجود نباشد سیستم شما كار نخواهد كرد. آیا همه این اجزاء به درستی متصل شده اند؟
در موقع بروز اشكال ابتدا سعی كنید قطعات را یك به یك جایگزین كنید تا به قطعه مشكل دار برسید آیا جامپرها به درستی قرار گرفته اند؟ شما باید جامپرها را برای نوع، سرعت، ولتاژ و سرعت باس CPU و دیگر مشخصات آن در جای خود قرار دهید هر چند تعداد زیادی از مادربردهای امروزی به طور اتوماتیك این كار را انجام می دهند. همیشه دستور العمل (دفترچه همراه) مادربرد را بخوانید و در نظر داشته باشید اگر تغییراتی در BIOS سیستم انجام داده اید آن را به حالت DEFAULT برگردانید. آیا وضع ظاهری مادر برد مشكلی ندارد؟ هیچگونه شكستگی یا پینهای خم شده وجد ندارد؟ آیا منبع تغذیه مشكل ندارد؟ اگر شما قطعه ای را ارتقا داده اید یا قطعه ای را به سیستم اضافه كرده اید ممكن است توان منبع تغذیه برای شما برای تأمین توان مورد نیاز قطعه جدید كافی نباشد. توان معمول برای كامپیوتر معمولی 250 الی 300 وات می باشد.
عیب یابی اجزای دیگر كامپیوتر:
در اینترنت جستجو كنید و ببینید آیا مادربردهای از خانواده مادربرد شما مشكل خاصی ندارد؟ وب سایت كارخانه سازنده را چك كنید و ببینید آیا هیچ تغییرات و UPDATE ای برای مادر برد شما در نظر گرفته شده است؟
مشكلات صفحه كلید
اگر پیغام خطایی ناشی از پیدا نشدن صفحه كلید دریافت كردید ابتدا مطمئن شوید صفحه كلید به خوبی متصل شده است
چیپهای كنترلر كی برد را امتحان كنید اگر به نظر می رسید كه آنها صدمه دیده اند ممكن است احتیاج به تعویض چیپها یا كل مادربرد داشته باشید.
مشكلات CMOS
در شرایط به خصوص ممكن است لازم باشد كه CMOS را پاك كنید بعضی مواقع كه شما برای بوت شدن سیستم كلمه عبور ( password) تعیین كرده اید و آنها را فراموش كرده اید یا بعضی مواقع BIOS را به گونه ای تنظیم كرده اید كه مشكلاتی برای سیستم بوجود آورده و نمی توانید آن را درست كنید این راه مفید است. در بعضی مادربردها پاك كردن حافظه CMOS مادربرد باعث دردسر است زیرا تنظیم دوباره آن مشكل است و شاید به یاد آوردن كلمه عبور راحتتر باشد ولی در مادربردهای امروزی معمولاً این مشكل كمتر است چند راه برای پاك كردن حافظه CMOS وجود دارد بعضی از مادربردها جامپرهایی برای پاك كردن CMOS دارند كه احتمالاً در دستور العمل استفاده از مادر برد به آن اشاره شده است جامپر را یك لحظه برداشته و دوباره سر جایش بگذارید و CMOS پاك می شود. در زمان انجام این كار مطمئن شوید كه سیستم شما از تغذیه برق جدا شده است و بنابراین هیچ ولتاژی روی مادربرد نیست.
راه طولانی تر این است كه باطری سیستم را از محل خود خارج كنید این عمل باید دو روزی طول بكشد راه غیر ایمن و سریعتر این است كه بعد از برداشتن باتری مثبت و منفی جایگاه باتری را بوسیله یك سیم به یكدیگر متصل كنید. سپس دوباره آن را در جای خود قرار دهیید اگر باطری مادربرد شما قابل برداشتن نیست باید با نمایندگیهای مادربردتان تماس بگیرید.
زمان و تاریخ در سیستم به درستی نمایش داده نمی شود تنظیمات به هم ریخته یا خطای Dead Battery دریافت می كنید رفع این اشكال ساده است عمر باطری تمام شده است و باید آن را عوض كنید.
من نمی توانم وارد setup كامپیوتر شوم:
هر كامپیوتری كلیدهای بخصوصی برای وارد شدن به setup را دارد و این به سازنده BIOS و نسخه آن بستگی دارد. اما بلافاصله بعد از روشن كردن كامپیوتر كلیدهایی كه برای وارد شدن به SETUP لازم است را می توانید ببینید. در بیشتر مواقع این اطلاعات در پایین صفحه مانیتورتان قابل نمایش است و معمولاًبه این صورت نمایش داده می شود:
press "--------" to enter setup یا
"------" is the key to hit
من تغییراتی در تنظیمات CMOS داده ام ولی این تغییرات اعمال نمی شود
در زمان خروج از CMOS setup مطمئن شوید كه گزینه "save and exit" را انتخاب كرده و كلید enter را فشار دهید در صورتی كه شما گزینه "exit without saving" را انتخاب كرده باشید با این مشكل مواجه می شوید.
مادربرد شكسته است؟
اگر مادر برد خمیده شده است آن را به حالت اول برگردانید. ولی اگر مادربرد واقعاً شكسته است كاری نمی توانید بكنید و باید یك مادربرد جدید بخرید
منتظر نظرات شما هستم .
نوشته شده توسط سعید در تاریخ یکشنبه 11 آذر 1386 و ساعت 11:12 ق.ظ
سه وسیله در یك كارت ویدیویی:
كارت گرافیك شما به اندازه صفحه نمایش شما مهم است و بیشتر مواقع نادیده گرفته می شود در طول سالهای 1999 تا كنون كیفیت كلی كارتهای گرافیكی ارتقا یافته است قبل از آن تولیدات كم قابلیتی در بازار بود این مقاله را دنبال كنید تا در مورد كارتهای گرافیك كامپیوتر خود بیشتر بدانید یك كارت گرافیك اصولاً یك رابط یا یك كارت قابل تعویض یا قابل توسعه در كامپیوتر شما است بنابراین می تواند با یك كارت دیگر جایگزین شود ( مادر برد باید دارای اسلات AGP باشد ) كارت گرافیك همچنین می تواند به صورت onboard باشد كه در كامپیوترهای شخصی lap top یا مادربردهای عمومی تر استفاده می شود كه قابل تعویض نیستند. بنده یك دلیل روشن برای یك كارت گرافیك قابل تعویض در كامپیوتر خود دارم هر چند یك مادربرد مدرن می تواند دارای یك چیپ ست گرافیكی عالی باشد شما فقط باید بدانید كدام یك!
بدون توجه به اینكه آیا كارت گرافیكی onboard یا قابل تعویض است رابط گرافیكی از سه قسمت تشكیل شده است:
كارت گرافیكی CPU را پشتیبانی می كند:
كارت گرافیك یك تابع پشتیبانی برای CPU دارد و آن پروسسوری مانند CPU است. اگر چه این پروسسور اختصاصاً برای كنترل تصویر صفحه نمایش ساخته شده است.
شما می توانید كامپیوتری بسازید كه چیپ كنترل گرافیكی را نداشته باشد و وظیفه آن را به عهده CPU بگذارید. ولی CPU دائماً اشغال خواهد شد و نرم افزاری را اجرا می كند كه باید تصویر مانیتور را تولید كند.
رم در كارت گرافیك :
كارتهای گرافیك معمولاً مقدار معینی RAM دارند كه به آن فریم بافر هم گفته می شود امروزه كارتهای گرافیك مقدار زیادی رم دارند اما قبل از آن مهم است كه بدانیم:
رم گرافیكی برای نگهداری تصویر بزرگ مانیتور در حافظه لازم است. CPU اطلاعاتش را به كارت گرافیك می فرستد. پروسسور كارت گرافیك یك تصویر برای مانیتور می سازد و آن را در RAM گرافیك ذخیره می كند. این تصویر یك bitmap بزرگ است. برای update مداوم تصویر مانیتور استباده می شود
مقدار RAM:
كارت گرافیكهای قدیمی تر معمولاً دارای 1و 2و4 مگابایت حافظه یا بیشتر بودند. واقعاً چقدر حافظه لازم است؟ حداقل احتیاج میزان رزولوشنی است كه روی مانیتورتان می خواهید. برای یك استفاده دو بعدی معمولی رنگهای 16 بیت كافی است. اجازه بدهید نگاهی به میزان RAM لازم برای رزولوشنهای مختلف بیندازیم:
Resolution | Bit map size with 16 bit colors | Necessary RAM on the video card |
640 x 480 | 614,400 bytes | 1 MB |
800 x 600 | 960,000 bytes | 1.5 MB |
1024 x 768 | 1,572,864 bytes | 2 MB |
1152 x 864 | 1,990,656 bytes | 2.5 MB |
1280 x 1024 | 2,621,440 bytes | 3 MB |
1600 x 1200 | 3,840,000 bytes | 4 MB |
توجه داشته باشید كه 100 درصد RAM گرافیكی برای ذخیره Bitmap استفاده نمی شود بنابراین یك مگا بایت برای نشان دادن یك تصویر 800 در 600 با عمق رنگهای ( تعداد رنگ ) 16 بیت كافی نیست. همانطور كه در محاسبات بالا این نشان داده شده است بنابراین اگر شما رم گرافیكی بالاتری از میزان متناظر با رزولوشن مورد نظر ( در جدول بالا ) داشته باشید افزایش سرعت را مشاهده خواهید كرد مثلاً اگر از یك رم گرافیكی 4 مگابایت به جای 2 مگابایت برای رزولوشن 800 در 600 استفاده كنید افزایش سرعت را حس خواهید كرد در این حالت اطلاعات می توانند به طور همزمان از روی رم خوانده شوند و روی آن نوشته شوند كه برای هر كدام از cell های متفاوت رم گرافیكی استفاده می شود.
استفادهای سه بعدی:
برای پاسخ به تقاضای زیادی كه برای كیفیت بالای تصویر سه بعدی وجود داشت كارتهای گرافیكی با رم گرافیكی 16 و 32 مگابایت وارد بازار شدند و آنها از اینترفیس ( اسلات ) AGP برای پهنای باند بیشتر دسترسی به حافظه اصلی استفاده كردند.
VRAM:
به طور خلاصه همه انواع رمهای معمول می توانند در كارتهای گرافیكی استفاده شوند. اكثر كارتهای گرافیكی از انواع خیلی سریع رمهای معمولی استفاده می كنند بعضی كارتهای حرفه ای ( مانند Maxtor Millennium 2 ) در گذشته از چیپ های اختصاصی VRAM یا Video Ram) استفاده می كردند. این یك نوع رم بود كه فقط روی كارتهی گرافیكی استفاده می شد در اصل یك VRAM از دو سلول رم معمولی ساخته شده است كه به یكدیگر متصل شده اند. بنابراین شما از رم دو برابر استفاده می كنید. همچنین قیمت VRAM دو برابر انواع دیگر است. ویژگی برتر سلول دوتایی این است كه به Video processor اجازه می دهد كه به طور همزمان كه اطلاعات قدیمی را می خواند اطلاعات جدید را در همان آدرس بنویسد. بنابراین VRAMدو دروازه دارد كه می تواند در یك زمان فعال شود و به طور چشمگیری سریعتر كار می كند.
UMA و DVMT:
در مادر برد های قدیمی تر كنترلر گرافیكی به صورت on board بود. از SMBA كه مخفف ( Shared Memory Buffer Architecture ) یا UMA كه مخفف ( Unified Memory Architecture ) می باشند قسمتی از رم سیستم كه برای استفاده به عنوان رم گرافیكی اختصاص یافته و استفاده می شد اما اشتراك گذاشتن حافظه خیلی كند بود و استانداردهای آن جالب توجه عموم نبود. یك ویرایش جدید از این نوع در اینتل ساخته شد كه چیپ ست 810 نام داشت و بهتر از آن 815 بود. كه كنترل گرافیكی را در خود داشت و قسمتی از رم سیستم را به عنوان رم گرافیكی استفاده می كرد این سیستم به نام D.V.M.T كه مخفف (Dynamic Video Memory Tecbology ) بود، شناخته شد.
RAMDAC:
همه كارتهای گرافیكی قدیمی یك چیپ RAMDAC داشتند كه سیگنالها را از دیجیتال به آنالوگ تبدیل می كرد. مانیتورهای CRT با سیگنال آنالوگ كار می كنند كامپیوتر شما با اطلاعات دیجیتال ( صفر و یك ) كه به رابط گرافیكی فرستاده می شود كار می كند قبل از اینكه این سیگنالها برای مانیتور فرستاده شوند باید تبدیل به آنالوگ شوند كه این عمل در خروجی كارت بوسیله RAMDAC انجام می گیرد.
توصیه ما برای یك RAMDAC خوب به قرار زیر است:
انتقال حجم سنگین اطلاعات:
در گذشته كارتهای گرافیكی بودند كه flat بودند این كارتها هوشمند نبودند. آنها اطلاعات و سیگنالها را از CPU دریافت می كردند و آنها را به مانیتور انتقال می داند و كار دیگری انجام نمی دادند. CPU باید همه محاسبات لازم را برای خلق تصویر مانیتور انجام می داد.
با توجه به اینكه هر تصویر صفحه نمایش یك Bitmap بزرگ بود CPU باید مقدار زیادی اطلاعات را برای هر تصویر جدید از RAM به كارت گرافیك انتقال می داد.
به زودی اینترفیسهای گرافیكی مانند ویندوز محبوبیت پیدا كردند و با این كارتها كامپیوترهای شخصی بسیار كند بودند زمانیكه CPU انرژی زیادی برای تولید تصویر صفحه نمایش بكار می برد این طبیعی بود. میتوان حجم اطلاعات لازم را محاسبه كرد یك تصویر با رزولوشن 1024 در 768 با عمق رنگ 16 بیت یك Bitmap با حجم 1.5 مگابایت است كه به صورت زیر محاسبه میشود:
1024x768x2 byte
با هر تعویض تصویر ( با فركانس مثلاً 75 هرتز در هر ثانیه 75 تصویر خواهیم داشت ) احتیاج به انتقال 1.5 مگا بایت تصویر هست و این انرژی كامپیوتر را هدر میدهد به خصوص زمانیكه در حال اجرای یك بازی ( game ) هستید ولی در كارتهای گرافیك امروزی این محاسبات در كارت گرافیك انجام می شود.
منتظر نظرات شما هستم .
نوشته شده توسط سعید در تاریخ یکشنبه 11 آذر 1386 و ساعت 11:12 ق.ظ
Designed By BehtarinSite .Tk
AllRight Reserved By BehtarinSite